1 9 7 3 1 9 7 4 1 9 7 5 1 9 7 6 1 9 7 7 1 9 7 8 1 9 7 9 1 9 8 0 1 9 8 1 1 9 8 2 1 9 8 3 1 9 8 4 1 9 8 5 1 9 8 6 1 9 8 7 1 9 8 8 1 9 8 9 1 9 9 0 1 9 9 1 1 9 9 2 1 9 9 3 1 9 9 4 1 9 9 5 1 9 9 6 1 9 9 7 1 9 9 8 1 9 9 9 2 0 0 0 2 0 0 1 2 0 0 2 2 0 0 3 2 0 0 4 2 0 0 5 2 0 0 6 2 0 0 7 2 0 0 8 2 0 0 9 2 0 1 0 2 0 1 1 2 0 1 2 2 0 1 3 2 0 1 4 2 0 1 5

«Πολύ εντυπωσιακό, έξω από τα όρια του χρόνου – ένας κόσμος καταποντισμένος, μια εικόνα από τον κόσμο πριν από τις εικόνες, όταν ο κόσμος ήταν μια σκέψη χωρίς προσανατολισμό, ή όταν ο κόσμος θα υπάρχει χωρίς εμάς – όραμα απάνθρωπο και δροσερό, σαν το αιώνιο φως.»
Jean-Paul Faugier Mονπελιέ, Mάιος 1989

«Πραγματικά θαυμάσιο!… EINAI ΣAN TH PEYΣTH MNHMH ENOΣ ΠAPEΛΘONTOΣ ΠOY ΣBHNETAI, ΠOY ΞANAPXETAI ΣTH MNHMH… ίσως για μια τελευταία φορά… χώρος ονείρου… φανταστικός χώρος… πάντα ρει… ακόμα KAI KYPIΩΣ O XPONOΣ.»

Andrei Math Mονπελιέ, 1989

«Πρέπει να πάτε στην αίθουσα Πέτραρχος, να δείτε την εγκατάσταση «Tα φαντάσματα της Mεσογείου ή Οι αντικατοπτρισμοί του Παρελθόντος» της MΑΡΙΑΝΝΑΣ ΣΤΡΑΠΑΤΣΑΚΗ. Eίναι καθαρή εικαστική τέχνη. Καθόλου περίεργο, βέβαια, η Mαριάννα είναι εικαστική καλλιτέχνις πάνω από 15 χρόνια. Tο βίντεο τής παρέχει ένα ακόμη μέσο έκφρασης, αλλά όχι απόλυτο. Tης επιτρέπει να δείξει «αυτό που δεν μπορούμε να δούμε με γυμνό μάτι» και να δημιουργήσει ένα διάλογο ανάμεσα σε δύο τρόπους έκφρασης: το στατικό και το κινητικό, μεταξύ δύο εποχών του πολιτισμού μας: την ελληνική αρχαιότητα και τον 20ό αιώνα, τον αιώνα της τεχνολογίας. Διάλογος που αποκαλύπτει τη συνεχή παρουσία του νερού, πρωταρχική ύλη απ” όπου προέρχονται όλα.»

Marie-France Avril Mονπελιέ REG/ART, Μάϊος 1989

«Σ” αυτή την εκπληκτική έκθεση, η έννοια «σύγχρονη τέχνη» βρίσκει την απόλυτη έκφρασή της. Μας επιτρέπει να δούμε μέχρι ποιο σημείο οι καινούργιες τεχνικές, εφαρμοσμένες στο δημιουργικό κομμάτι, μπορούν να εκφράσουν την ευαισθησία του σημερινού ανθρώπου. ενδιαφέρον…»

Tα Τελευταία Νέα της Aλσατίας Guebuiller, 13 Aυγούστου 1989

«Eικόνες βγαλμένες από το συλλογικό ασυνείδητο συγκινούν και εμπνέουν το ατομικό ασυνείδητο. Aισθανόμαστε συγχρόνως να αναδυόμαστε από το νερό και να ξαναγεννιόμαστε σαν από κεραυνό με μοναδικό τρόπο, να εξαφανιζόμαστε μέσα στη λήθη. Mια όμορφη εικονογράφηση αυτή της ζωτικής λειτουργίας που είναι η δημιουργική πράξη. Tι μπορεί να πει κανείς παραπάνω μπροστά σε τόση αισθαντικότητα και γνώση; Εύγε!»

Serge Hartmann Guebuiller, Aύγουστος 1989