1 9 7 3 1 9 7 4 1 9 7 5 1 9 7 6 1 9 7 7 1 9 7 8 1 9 7 9 1 9 8 0 1 9 8 1 1 9 8 2 1 9 8 3 1 9 8 4 1 9 8 5 1 9 8 6 1 9 8 7 1 9 8 8 1 9 8 9 1 9 9 0 1 9 9 1 1 9 9 2 1 9 9 3 1 9 9 4 1 9 9 5 1 9 9 6 1 9 9 7 1 9 9 8 1 9 9 9 2 0 0 0 2 0 0 1 2 0 0 2 2 0 0 3 2 0 0 4 2 0 0 5 2 0 0 6 2 0 0 7 2 0 0 8 2 0 0 9 2 0 1 0 2 0 1 1 2 0 1 2 2 0 1 3 2 0 1 4 2 0 1 5

[…]είναι μία έκθεση την οποία πρέπει να δει κανείς οπωσδήποτε, με θέμα το Λαύριο, στην Αίθουσα Τέχνης Μέδουσα. Η Μαριάννα Στραπατσάκη έχει εργασθεί κυρίως, από τις αρχές της δεκαετίας 1980, στο θέμα της βαθμιαίας παραμόρφωσης που θα υποστεί η εικόνα του εκάστοτε περιβαλλοντολογικού κόσμου, από τον αντικατοπτρισμό του σε ανοξείδωτα, σε εύπλαστα κινητικά και σε μεταβλητά ελάσματα. Και θα προσθέσουμε ότι η τεχνολογία στις εργασίες της είναι μια έμμονη αποσχόληση που θα διαπιστωθεί από το 1985, τόσο στις μεταφορές αυτών των εικόνων στην επιφάνεια του τηλεοπτικού γυαλιού, όσο και στις ενσωματώσεις που πραγματοποίησε το 1989 στο Montpellier, των εικόνων του βίντεο και του πλέξιγκλας σε ενότητες που θα συμβόλιζαν την μυθολογική προέκταση του νερού. Στα έργα στην Αίθουσα Τέχνης Μέδουσα, η καλλιτέχνης επιδεικνύει διαδοχικά εικονογραφικά περάσματα από το σχέδιο με παστέλ, στο βίντεο και στις εγγραφές σε ανοξείδωτες και σε οξειδωμένες επιφάνειες. Θα προσθέσουμε ότι αυτές οι τεχνικές μεταβάσεις σε διαφορετικές χρήσεις της εικόνας μέσα από την μεσολάβηση διαφορετικών τεχνικών μέσων, εμφανίζονται εδώ να επεκτείνονται μέσα στο χώρο και να διαφοροποιούνται σε διαφορετικά μεταξύ τους εικονογραφικά είδη.