1 9 7 3 1 9 7 4 1 9 7 5 1 9 7 6 1 9 7 7 1 9 7 8 1 9 7 9 1 9 8 0 1 9 8 1 1 9 8 2 1 9 8 3 1 9 8 4 1 9 8 5 1 9 8 6 1 9 8 7 1 9 8 8 1 9 8 9 1 9 9 0 1 9 9 1 1 9 9 2 1 9 9 3 1 9 9 4 1 9 9 5 1 9 9 6 1 9 9 7 1 9 9 8 1 9 9 9 2 0 0 0 2 0 0 1 2 0 0 2 2 0 0 3 2 0 0 4 2 0 0 5 2 0 0 6 2 0 0 7 2 0 0 8 2 0 0 9 2 0 1 0 2 0 1 1 2 0 1 2 2 0 1 3 2 0 1 4 2 0 1 5

Οι μόνες φορές που τον φοβάμαι είναι όταν μ΄αγγίζει η ομορφιά.
Κι από την άλλη μεριά όμως, όταν σ΄αγγίζει η ομορφιά, δεν σε απασχολεί ο θάνατος.
Ο ίδιος ο θάνατος δεν θεωρώ ότι αποτελεί εξαφάνιση αλλά μετατροπή του επιπέδου της ύπαρξης, μιάς ύπαρξης συναποτελούμενης από το Σώμα, την Ψυχή και το Νού-Πνεύμα, τα οποία αντιστοιχούν στη Γή, στη Σελήνη και τον Ηλιο (Πλούταρχος).

Μια πνοή ανέμου παίρνει το Πνεύμα-Νού και το οδηγεί στη Σελήνη, το οποίο αναπτυσσόμενο μέσα της, αποκτάει Ψυχή, εν συνεχεία αυτή η πνοή το κατεβάζει στη Γή όπου ενσαρκώνεται και κατά προέκταση ο άυλος κόσμος αποκτάει ύλη, Σώμα. Ετσι ξεκινάει η επίγεια ζωή του ανθρώπου, τρισυπόστατη όπως τρισυπόστατος είναι και ο κόσμος συναποτελούμενος από τον Ουρανό, τη Γή και τον Κάτω Κόσμο(Ησίοδος). Οπως τρισυπόστατη μας παρέδωσε την πορεία της ζωής και η Αίγυπτος, μια πορεία που μπορεί να συνοψισθεί στο διαλεκτικό σύστημα του Χέγκελ όπου : Ζωή = Θέσης, Θάνατος = Αντίθεσης, Απόλυτο Ον-Αιωνιότητα = Σύνθεσης.
Οι παλμοί αυτών των τριών οντοτήτων, είτε πρόκειται για τον Κόσμο είτε πρόκειται για τον Ανθρωπο, ως εικόνα και ο ίδιος του κόσμου, συναποτελούν το ρυθμό της ζωής.

Ο θάνατος εμφανίζεται ως η αντίστροφη πορεία, δηλαδή όχι αυτή της ενσάρκωσης αλλά της μετάβασης από το Σώμα στο Πνεύμα. Κατα τον Πλούταρχο, ο άνθρωπος γνωρίζει δύο θανάτους, ο πρώτος λαμβάνει χώρα πάνω στη γή όταν το σώμα χωρίζεται από το σύνολο ψυχή-πνεύμα και ξαναγίνεται χώμα και ο δεύτερος πραγματοποιείται στη σελήνη, όταν η ψυχή αποσπάται από το νού και απορροφάται μέσα στη σεληνιακή υπόσταση. Συνείδηση λοιπόν του θανάτου σημαίνει, εντέλει, συνείδηση της πνευματικής υπόστασης του ανθρώπου. Αρα ο θάνατος ισοδυναμεί με την επιστροφή στην αρχική πηγή, το Φώς, τον Ηλιο.
Ο επίγειος άνθρωπος μετατρέπεται εκ νέου σε αέρινη πνοή.

Οι αρχαίοι Ελληνες πίστευαν ότι οι νεκροί είναι ΑΕΡΑΣ.

Η ίδια αυτή η βιντεο-εγκατάσταση θα είναι τριμερής αποτελούμενη από τρείς βίντεο προβολές μεγάλων διαστάσεων. Δύο οι οποίες θα δημιουργούν ένα διάδρομο και θα σε οδηγούν σε ένα οβάλ δωμάτιο, το οποίο θα ορίζεται από την τρίτη προβολή, καθορίζοντας την πορεία από τον ορθογώνιο χώρο της υλικής δημιουργίας στον κύκλο της άυλης.