1 9 7 3 1 9 7 4 1 9 7 5 1 9 7 6 1 9 7 7 1 9 7 8 1 9 7 9 1 9 8 0 1 9 8 1 1 9 8 2 1 9 8 3 1 9 8 4 1 9 8 5 1 9 8 6 1 9 8 7 1 9 8 8 1 9 8 9 1 9 9 0 1 9 9 1 1 9 9 2 1 9 9 3 1 9 9 4 1 9 9 5 1 9 9 6 1 9 9 7 1 9 9 8 1 9 9 9 2 0 0 0 2 0 0 1 2 0 0 2 2 0 0 3 2 0 0 4 2 0 0 5 2 0 0 6 2 0 0 7 2 0 0 8 2 0 0 9 2 0 1 0 2 0 1 1 2 0 1 2 2 0 1 3 2 0 1 4 2 0 1 5

Βρίσκεται μια ανάσα από τον θάνατο.

Η ζωή της περνά σαν ταινία μπροστά από τα μάτια της. Κάθε δεκαετία και ένα διαφορετικό κοκτέηλ συναισθημάτων, και διαφορετικές εικόνες. Είναι η πρωταγωνίστρια της νέας βιντεοεγκατάστασης της διεθνώς αναγνωρισμένης Ελληνίδας δημιουργού Μαριάννας Στραπατσάκη. Έργο που φέρνει τον θεατή αντιμέτωπο με το μυστήριο του θανάτου και το οποίο κάνει παγκόσμια πρώτη στο Στρασβούργο, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ενας καλλιτέχνης, ένας κριτικός τέχνης, ένα έργο».

Τι είναι, όμως, ο θάνατος; «Αέρας και Φως. Το φαινόμενο του θανάτου δεν είναι παρά η μεταμόρφωση της συνείδησης» λέει η καλλιτέχνης που μετρά περισσότερες από τριάντα ατομικές εκθέσεις από την Ελλάδα έως τη Χιλή και διδάσκει στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, ενώ βρίσκεται στην καρδιά της εγκαταστασής της «’Αδηλοι Τόποι – Απέραντο Λευκό». Εκεί όπου στο κέντρο η ετοιμοθάνατη γυναίκα στα λευκά βιώνει έντονα συναισθήματα: πονάει, χαίρεται, δακρύζει, αγωνιά. Στη δεξια οθόνη σκηνές από το ζωϊκό και το φυτικό βασίλειο περιγράφουν τις αλλαγές που συμβαίνουν στη ζωή της. Και στην αριστερή οθόνη κρύβεται μια έκπληξη – πρόκληση. Πρόκειται για τη συμμετοχή του θεατή στο έργο. Μέσω μιας ειδικής ταινίας με αισθητήρες, τηνοποία φορά στο μέτωπο, βλέπει τις αντιδράσεις του να καταγράφονται με τη μορφή «καρδιογραφήματος» στην τρίτη οθόνη.

Η νέα βιντεοεγκατάσταση της Μαριάννας Στραπατσάκη έρχεται να ολοκληρώσει την τριλογία που ξεκίνησε το 1989 ως ένα έργο σε εξέλιξει και παρουσιάζεται για πρώτη φορά ως σύνολο. Το πρώτο μέρος της τριλογίας είναι η βιντεοεγκατάσταση «Τα Φαντάσματα της Μεσογείου ή Οι Αντικατοπτρισμοί του Παρελθόντος»(1989), όπου σε οθόνες μέσα σε γυάλες με νερό προβάλονται εικόνες από τον ναό της Αφαίας στην Αίγινα, ως μία αναφορά στη Γέννηση και στο κυρίαρχο στοιχείο της , το Νερό. Το δεύτερο πραγματεύεται τη Ζωή και εστιάζει στη Γη και τις υπόγειες διαδρομές στα μεταλλεία του Λαυρίου, και έχει τίτλο «Υπόγειες διαδρομές – Λαύριο». Η τριλογία προγραμματίζεται να ταξιδέψει στηνΕλλάδα και σε άλλες χώρες.